"In het aardse leven ben ik niet te begrijpen. Want ik woon net zo lief bij de doden als bij de ongeborenen. Een beetje dichter bij het hart van de schepping dan gewoonlijk. Maar nog lang niet dicht genoeg. Straal ik warmte uit ? Kou ? Daarover valt aan de andere kant helemaal niet te discussiëren. Het verst weg ben ik het gelovigst. In het hier en nu schep ik soms behagen in het leed van anderen. Dat zijn trekjes voor die ene kant. De geestelijken zijn gewoon niet vroom genoeg om het te zien. En ze nemen er aanstoot aan, de schriftgeleerden."